Günümüz toplumunda sabırsızlık, hayatın her alanında kendini gösteren bir fenomen haline geldi. İnsanlar artık en küçük bir gecikmeye bile tahammül edemez hale geldiler. Trafikte kırmızı ışığın yanmasıyla başlayan öfke, kargonun gelmesini beklerken yaşanan sabırsızlık, sipariş ettiğimiz yemeğin gecikmesine duyulan kızgınlık... Günlük hayatta karşılaştığımız bu tür anlarda, içimizi kaplayan sabırsızlıkla yüzleşiyoruz. Peki, neden bu hale geldik?
Sabırsızlık, giderek tahammülsüzlüğü de beraberinde getiriyor. Bunun sonuçlarını ise yalnızca bireysel psikolojimizde değil, toplumsal ilişkilerde de hissediyoruz. Hızla artan şiddet olayları, birbirimize olan tahammülsüzlüğümüzün acı bir göstergesi. İnsanlar artık küçük aksiliklere bile aşırı tepkiler veriyorlar. Sağlıklı bir psikolojiyle kalabilmek ise bu hızla dönen çarkın içinde gittikçe zorlaşıyor.
Teknolojinin sağladığı anında erişim ve konfor, bu sabırsızlığın baş aktörlerinden biri. Uzmanlar, sosyal medyada vakit geçirirken beynimizin sürekli dopamin salgıladığını ve bunun hızlı bir tatmin sağladığını belirtiyor. Parmağımızla ekranı her kaydırdığımızda, izlediğimiz kısa videolar, müzikler ya da komik içerikler beynimizde küçük bir mutluluk dalgası yaratıyor. Ancak bu tatmin geçici olduğu için daha fazlasını istiyoruz. Bu süreç o kadar hızlı işliyor ki, istediğimiz herhangi bir şey geciktiğinde hemen sinirlenmeye başlıyoruz.
Artık her şey hızlı: hızlı yemek yiyoruz, hızlı konuşuyoruz, hızlı para harcıyoruz. Bazen neden yaptığımızı bile düşünmeden, yalnızca hızın peşinde koşuyoruz. Düşünmeye, farkına varmaya, anı yaşamaya ayıracak tek bir saniyemiz bile yok gibi. Şairin dediği gibi: "Ah, kimselerin vakti yok artık durup ince şeyleri anlamaya..."
Modern çağın acımasızlığı, hepimizi bir yarışın içine sokmuş durumda. Ne kadar hızlı olursak o kadar iyi, ne kadar çabuk sonuç alırsak o kadar başarılı olduğumuzu düşünüyoruz. Ancak bu hoyrat tempoda yara almadan yaşamaya çalışmak fazlasıyla yorucu ve yıpratıcı. Özellikle hassas bir kalbe sahipseniz, bu dünyada sağlıklı kalmak iki kat zorlaşıyor.
Belki de biraz yavaşlamalıyız. Kendimize ve çevremize zaman ayırmalı, hayattan gerçekten ne istediğimizi düşünmeliyiz. Sabırsızlığa teslim olmak yerine, sabrın ve dinginliğin gücünü keşfetmeliyiz. Aksi takdirde, modern hayatın bu hızla dönen çarkları arasında kaybolup gitmek an meselesi.
